Na het complete avontuur van Restaurant dans l’autre sens duurde het nog uren voordat we normaal konden praten zonder opnieuw in lachen uit te barsten. Iedere keer als iemand alleen al het woord “dessert” zei begon Alyssa alweer te huilen van het lachen. Eline liep ondertussen nog steeds achteruit over de steigers “om cultureel respect …
Guernsey Na dagen van regen, wisselvallige zeeën en grijze luchten verscheen Guernsey uiteindelijk langzaam aan de horizon. Eerst alleen een donkere streep tussen zee en lucht. Daarna langzaam meer detail.Groene heuvels. Huizen. Vuurtorens. En uiteindelijk de contouren van St. Peter Port die tegen de heuvels omhoog leek gebouwd alsof iemand een compleet havenstadje vergeten was …
De overtocht richting Guernsey bleek precies zo’n tocht te worden waar je achteraf nooit helemaal goed van kunt uitleggen of het nou ontspannen was of complete chaos. De zee veranderde ongeveer ieder uur van persoonlijkheid. Soms lag het water er bijna glad bij. Lange rustige deining. Zon die voorzichtig door het wolkendek brak en de …
De Noordzee liet ons dit keer tenminste met rust op een manier die bijna vriendelijk voelde. Geen muren van water. Geen storm waarbij iedereen zich schrap moest zetten alsof de zee persoonlijk beledigd was. Alleen eindeloze regen. Van die rustige harde regen die urenlang blijft vallen alsof iemand boven simpelweg vergeten is de kraan dicht …
Leith begon langzaam vertrouwd te voelen. Dat was misschien nog wel het gevaarlijkste van havens. Zodra je de bakker weet te vinden, de kortste route naar koffie kent en de havenmeester je groet alsof je er thuishoort, ontstaat vanzelf de illusie dat je best nog even kunt blijven. Buiten hing Edinburgh onder een grijze lucht …
De discussie begon zoals bijna alle belangrijke gesprekken aan boord begonnen. Niet officieel. Niet gepland. Gewoon ergens tussen koffie, regen en een half opgeruimde kaartentafel in de haven van Edinburgh. Buiten hing typisch Schots weer boven Leith. Lage grijze lucht. Regen die meer zweefde dan viel. Masten die zacht tegen elkaar tikten in de marina. …
Leith De Noordzee eiste uiteindelijk precies wat je van haar verwacht. Niet in één groot dramatisch moment zoals in films, maar langzaam. Uur na uur. Golf na golf. Vermoeidheid die zich ongemerkt vastzet in je schouders, je benen en uiteindelijk in je humeur. De storm van die eerste nacht trok langzaam verder naar het noorden, …